UL. 3 MAJA 1, 55-200 OŁAWA

Kategoria: CHOROBY ZAKAŹNE

POTWIERDZONO 1 PRZYPADEK ASF U DZIKA NA TERENIE POWIATU

Powiatowy Lekarz Weterynarii w Oławie informuje,  że w dniu 4 listopada 2021r. otrzymał z Krajowego Laboratorium Referyncyjnego  zlokalizowanego w  Państwowym Instytucie Weterynaryjnym – Państwowowym Instytucie Badawczym  w Puławach potwierdzenie wyniku dodatniego w kierunku afrykańskiego pomoru świń  u padłego dzika znalezionego w kompleksie leśnym w okolicach wsi Kopalina, na terenie gminy Oława,  w obwodzie łowieckim 256. Dzik został znaleziony w strefie objętej ograniczeniami II ( strefa różowa).

Aktualne informacje odnośnie ASF publikowane są w zakładce AFRYKAŃSKI POMÓR ŚWIŃ.

W przypadku znalezienia padłego dzika, należy zgłosić ten fakt do Powiatowego Lekarza Weterynarii w Oławie ( telefonicznie lub poprzez system ZIPOD) lub służb powiatowych.

OBSZARY Z ROZPORZĄDZENIA WYKONAWCZEGO 2021/605 – REGIONALIZACJA POWIATU

W dniu 22 października zostało opublikowane ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/1850 z dnia 21 października 2021 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/605 ustanawiającego szczególne środki zwalczania afrykańskiego pomoru świń.  W załączniku do rozporządzenia wpisane są obszary na terenie powiatu Oławskiego  objęte ograniczeniami.

Obszar objęty ograniczeniami I (strefa niebieska) obejmuje:

  • część gminy Domaniów położona na południowy zachód od linii wyznaczonej przez autostradę A4

Obszar objęty ograniczeniami II (strefa różowa) obejmuje:

  • gminę Jelcz-Laskowice
  • gminę Oława z miastem Oława
  • część gminy Domaniów położona na północny wschód od linii wyznaczonej przez autostradę A4

Na terenie obszarów od dnia 23 października 2021r. obowiązuje szereg zakazów i nakazów dla hodowców świń oraz zarządców i dzierżawców obwodów łowieckich. 

Szczegółowe informacje dostępne będą w zakładce AFRYKAŃSKI POMÓR ŚWIŃ oraz udzielane są telefonicznie przez pracowników inspektoratu. 

 

ROZPORZĄDZENIE WOJEWODY DOLNOŚLĄSKIEGO W SPRAWIE ZWALCZANIA ASF U DZIKÓW

W dniu 19 października 2021r. zostało opublikowane rozporządzenie nr 27 Wojewody Dolnośląskiego w sprawie zwalczania afrykańskiego pomoru świń u dzików na terenie województwa dolnośląskiego. 

Rozporządzenie określa tereny skażone na terenie województwa, w tym na terenie powiatu oławskiego,  w których obowiązują zakazy i nakazy m.in.  dla hodowców świń oraz zarządców i dzierżawców obwodów łowieckich. 

Obszar skażony na terenie powiatu oławskiego jest wynikiem potwierdzenia ogniska afrykańskiego pomoru świń u 2 dzików znalezionych przy granicy powiatu oławskiego, w gminie Siechnice,  między wsią  Kotowice i osadą Durok. 

Bieżące informacji na temat aktualnej sytuacji epizootycznej publikowane będą w zakładce AFRYKAŃSKI POMÓR ŚWIŃ.

AFRYKAŃSKI POMÓR ŚWIŃ – WYSOKIE ZAGROŻENIE

W związku z wystąpieniem wielu ognisk ASF na terytorium kraju (w tym w województwie dolnośląskim) Powiatowy Lekarz Weterynarii w Oławie zwraca się z prośbą o zachowanie wszelkich środków ostrożności w gospodarstwach utrzymujących świnie oraz o bezwzględne przestrzeganie zasad bioasekuracji w gospodarstwach.

Co można zrobić, by zapobiec rozprzestrzenianiu ASF?

Każdy z nas (w tym zwłaszcza hodowcy świń) ma możliwość ograniczać ryzyko rozprzestrzeniania się ASF, poprzez przestrzeganie stosownych zakazów i nakazów ustanowionych w prawodawstwie oraz postępując zgodnie z poniższymi wskazaniami.

Przede wszystkim, aby ograniczyć ryzyko zakażenia świń wirusem ASF, w gospodarstwach, w których utrzymywane są świnie, powinny być wdrożone wszystkie podstawowe zasady zabezpieczenia miejsc utrzymywania zwierząt (bioasekuracja), w tym zwłaszcza:

  • nie skarmianie zwierząt paszą niewiadomego pochodzenia ani produktami (w tym resztkami, zlewkami) pochodzenia zwierzęcego;
  • nie zakupywanie świń z niewiadomego źródła czyli nieoznakowanych i bez świadectwa weterynaryjnego;
  • zastosowanie mat dezynfekcyjnych na wjazdach i wyjazdach do gospodarstw i przed wejściami do budynków inwentarskich;
  • zabezpieczenie przed dostępem zwierząt dzikich do budynków inwentarskich, magazynów pasz oraz miejsc przechowywania ściółki;
  • ograniczanie dostępu osób postronnych do zwierząt;
  • zachowanie podstawowych zasad higieny – odkażanie rąk i obuwia, stosowanie odzieży ochronnej;
  • nie uczestniczenie w polowaniach na 72 godziny przed wejściem do chlewni, niewnoszenia do gospodarstw części dzików itd.;
  • nie pożyczanie sprzętów, nie zatrudnianie do obsługi osób, które hodują świnie, itp.

W przypadku stwierdzenia w stadzie świń niepokojących objawów chorobowych lub padnięć świń, każdy hodowca powinien przekazać tę informację do powiatowego lekarza weterynarii bezpośrednio albo za pośrednictwem lekarza weterynarii opiekującego się gospodarstwem lub właściwego miejscowo organu samorządu terytorialnego (wójta, burmistrza, prezydenta miasta). Objawy afrykańskiego pomoru świń mogą być niespecyficzne, podobne do innych chorób lub zatruć, mogą być różne w różnych stadach i mieć następujący obraz (objawy, które zawsze powinny zaniepokoić hodowcę):

  • ASF w stadzie świń może niekiedy objawić się jedynie nagłymi padnięciami świń, bez innych objawów towarzyszących;
  • często spotykane objawy to: wzrost wewnętrznej ciepłoty ciała do (40,5-42°C), któremu mogą nie towarzyszyć inne symptomy (gorączkujące świnie mają czasem zachowany apetyt, poruszają się na ogół normalnie);
  • do gorączki mogą dołączyć inne objawy kliniczne: sinica skóry uszu, brzucha i boków ciała, drobne, lecz liczne wybroczyny w skórze, zaczerwienienie skóry widoczne zawłaszcza na końcach uszu, ogona i kończynach, duszność, pienisty wypływ z nosa, wypływ z worka spojówkowego, biegunka – często z domieszką krwi, wymioty oraz niedowład zadu, objawy nerwowe w postaci podniecenia, drgawek mięśni i skurczów kloniczno-tonicznych, ronienia u prośnych macior;
  • niekiedy gorączce mogą towarzyszyć posmutnienie, utrata apetytu, szybkie i trudne oddychanie oraz zaleganie wydaliny z nosa i oczu, wymioty, zaparcia, krwista biegunka, przed śmiercią może nastąpić śpiączka, która pojawia się jeden do siedmiu dni po wystąpieniu pierwszych objawów klinicznych.

Aktualna sytuacja w Polsce – mapy, obszary objęte restrykcjami i ograniczeniami, ogniska choroby u świń i przypadki dzików,

Kliknij w obrazek i otwórz mapę

GRYPA PTAKÓW- WYSOKIE ZAGROŻENIE

W związku z wystąpieniem ognisk wysoko zjadliwej grypy ptaków na terytorium kraju oraz w Unii Europejskiej Powiatowy Lekarz Weterynarii w Oławie zwraca się z prośbą o zachowanie wszelkich środków ostrożności w gospodarstwach utrzymujących drób. 

 

Wysoce zjadliwa grypa ptaków jest zakaźną i zaraźliwą chorobą ptaków. 

Głównym źródłem zagrożenia dla zdrowia  zwierząt (drobiu) są dzikie ptaki, będące bezobjawowymi nosicielami wirusa grypy ptaków. 

Objawy kliniczne grypy ptaków u drobiu są mało charakterystyczne i zróżnicowane. Główne objawy kliniczne wysoce zjadliwej grypy ptaków (HPAI) u drobiu to depresja, gwałtowny spadek/utrata produkcji jaj, miękkie skorupy jaj, objawy nerwowe, zasinienie i obrzęk grzebienia i dzwonków, silne łzawienie, obrzęk zatok podoczodołowych, kichanie, duszność, biegunka. Padnięcia ptaków mogą być nagłe, bez widocznych objawów.

 

Ryzyko zakażenia człowieka nadal określane jest jako niskie, a dotychczasowe doniesienia naukowe nie potwierdzają aby obecnie izolowane szczepy wirusa H5Nx stanowiły zagrożenie dla ludzi.  Jednak powinno się zachować ostrożność, a w przypadku  kontaktu ze zwłokami padłych ptaków, należy bezwzględnie ręce umyć wodą z mydłem.

Wirusy grypy są wrażliwe na powszechnie stosowane środki dezynfekcyjne oraz detergenty. Niszczy je również obróbka termiczna (smażenie, gotowanie).

 

Mając na uwadze powyższe informacje Powiatowy Lekarz Weterynarii zwraca się z prośbą, by w przypadku stwierdzenia padłych ptaków dzikich, zwłaszcza ptaków wodnych (np. bernikla białolica, gęś gęgawa, świstun, łabędź niemy, krzyżówka) oraz drapieżników (np. myszołów zwyczajny), a także masowych padnięć innych ptaków, zgłaszać ten fakt do Powiatowego Lekarza Weterynarii, Straży Miejskiej, Policji lub lekarza weterynarii wolnej praktyki.

Więcej szczegółowych informacji o chorobie oraz aktualnej sytuacji epizootycznej dostępnych jest  w poniższych zakładkach.

(źródło: Główny Inspektorat Weterynarii)

Grypa ptaków (AI – Avian influenza), d. pomór drobiu (FP – Fowl plaque), należy do chorób zwierząt listy OIE jako niezwykle zakaźna i zaraźliwa choroba wirusowa drobiu, która może powodować śmiertelność do 100%.

Chorobę wywołują niektóre szczepy podtypów H5 i H7 wirusa grypy typu A. (czynnik etiologiczny: wirus z rodziny Orthomyxoviridae, rodzaju Influenzavirus).

Zakażone ptaki wydalają wirus w dużych ilościach przede wszystkim z:

  • kałem
  • wydzieliną z oczu
  • wydzieliną z dróg oddechowych
  • wydychanym powietrzem.

Na zakażenie wirusami grypy ptaków podatne są prawie wszystkie gatunki ptaków zarówno domowych (drób), jak i dzikich wolno żyjących, jednak stopień wrażliwości poszczególnych gatunków jest zróżnicowany:

  •  kury i indyki – duża wrażliwość na zakażenie, występowanie klinicznej postaci choroby;
  • kaczki i gęsi – wrażliwość na zakażenie wszystkimi szczepami wirusa AI, ale tylko niektóre bardzo zjadliwe wirusy wywołują kliniczną postać choroby. Drób wodny uważa się za potencjalny rezerwuar i źródło wirusa dla drobiu;
  • perliczki, przepiórki, bażanty i kuropatwy – wrażliwość podobna jak u kur i indyków;
  • strusie – u strusi występują objawy oddechowe i nerwowe, biegunka, osłabienie i upadki 20-30%. Emu jest mniej wrażliwe, nie występują objawy kliniczne ani upadki;
  • ptaki trzymane w klatkach, włączając papugowate i śpiewające – wirusy AI izolowane na całym świecie od dzikich i egzotycznych ptaków nie były dotąd stwierdzane u ptaków trzymanych w klatkach.

Wirus grypy ptaków może zachowywać aktywność w środowisku kurnika przez 5 tygodni, zatem istotne jest przy podejrzeniu lub stwierdzeniu choroby, zabezpieczenie pomieszczeń, sprzętu, nawozu oraz dokładne ich oczyszczenie i odkażenie. Wirusy grypy są wrażliwe na powszechnie stosowane środki dezynfekcyjne oraz detergenty. Niszczy go również obróbka termiczna (smażenie, gotowanie).

Informacje OIE o grypie ptaków dostępne są tutaj

Drogi zakażenia

Zakażenie następuje głównie drogą oddechową i pokarmową. Najbardziej prawdopodobnym źródłem zakażenia drobiu domowego jest bezpośredni lub pośredni kontakt z wędrującymi ptakami dzikimi, zwykle ptactwem wodnym. Rozprzestrzenienie wirusa może następować również poprzez zanieczyszczoną paszę, wodę, nawóz, ściółkę, sprzęt i środki transportu. Bardzo ważną rolę w rozprzestrzenianiu wirusa grypy ptaków odgrywa człowiek, który poprzez zanieczyszczone ubranie, obuwie, sprzęt i produkty może przyczynić się do rozprzestrzeniania choroby.

Zagrożenie dla ludzi

Jak dotychczas nie stwierdzono na świecie ani jednego przypadku zakażenia wirusem HPAI/H5N8 u człowieka i w chwili obecnej nie ma podstaw do wprowadzania ponadstandardowych środków prewencyjnych w odniesieniu do ludzi. Badania genetyczne wirusa H5N8 wykrytego w Polsce wskazują na typowy profil, charakterystyczny dla wirusów ptasich i brak głównych cech przystosowawczych do organizmu człowieka.

Biorąc jednak pod uwagę ewolucyjne pochodzenie wirusów H5N8 od H5N1 oraz generalnie dużą zmienność wirusów grypy, wskazana jest pewna ostrożność, szczególnie u osób zawodowo mających kontakt z drobiem i ptakami dzikimi. Zaleca się stosowanie rutynowych zasad higieny, takich jak mycie rąk ciepłą wodą z mydłem oraz unikanie bezpośredniego kontaktu z drobiem chorym, padłym ptactwem dzikim oraz przedmiotami, na których znajdują się ślady ptasich odchodów.

Wirus szybko ginie w produktach drobiarskich poddanych obróbce termicznej.

Objawy

Przebieg i objawy kliniczne zakażeń grypy ptaków są zróżnicowane i zależą od zjadliwości wirusa, gatunku i wieku ptaków, towarzyszących zakażeń i stresogennych wpływów środowiska. W zakażeniach wirusami grypy ptaków zasadniczo wyróżnia się dwie postacie choroby:

  1. Nisko zjadliwa grypa ptaków (LPAI – Low pathogenic avian influenza) – w przebiegu choroby może dojść do wzrostu zjadliwości wirusa w wyniku mutacji  i przejście w wysoce zjadliwą grypę ptaków:
    • objawy kliniczne wahają się od niezauważalnych do umiarkowanych lub ciężkich objawów oddechowych;
    • śmiertelność waha się od 3% do 15%;
    • produkcja nieśna może spaść o 45%.
  2. Wysoce zjadliwa grypa ptaków (HPAI – Highly pathogenic avian influenza)
    • objawy kliniczne to depresja, silne łzawienie, kichanie, duszność, obrzęk zatok podoczodołowych, sinica grzebienia i dzwonków, obrzęk głowy, nastroszenie piór, biegunka, objawy nerwowe;
    • gwałtowny spadek lub zatrzymanie produkcji jaj, skorupy miękkie, ostatnie jaja zwykle bez skorup;
    • w nadostrych i ostrych przypadkach padnięcia są nagłe, bez widocznych objawów lub w ciągu 24-48 godzin od pierwszych objawów. Śmiertelność może dochodzić do 100%.

Zgłoszenie podejrzenia

Drób

Posiadacz drobiu powinien zawiadomić powiatowego lekarza weterynarii albo najbliższy podmiot świadczący usługi z zakresu medycyny weterynaryjnej o wystąpieniu u drobiu następujących objawów klinicznych:

  • zwiększona śmiertelność;
  • znaczący spadek pobierania paszy i wody;
  • objawy nerwowe takie jak: drgawki, skręt szyi, paraliż nóg i skrzydeł, niezborność ruchów;
  • duszność;
  • sinica i wybroczyny;
  • biegunka;
  • nagły spadek nieśności.

Ptaki dzikie

Dzierżawcy lub zarządcy obwodów łowieckich zgłaszają powiatowemu lekarzowi weterynarii albo najbliższemu podmiotowi świadczącemu usługi z zakresu medycyny weterynaryjnej przypadki zwiększonej śmiertelności dzikich ptaków. 

ZALECENIA DLA DROBNOTOWAROWYCH HODOWCÓW DROBIU – CHÓW PRZYZAGRODOWY

  • karmienie i pojenie drobiu w pomieszczeniach zamkniętych, do których nie mają dostępu ptaki dzikie;
  • przetrzymywanie drobiu na ogrodzonej przestrzeni, pod warunkiem uniemożliwienia kontaktów z dzikim ptactwem;
  • odizolowanie od innego drobiu, kaczek i gęsi;
  • przechowywanie paszy, w tym zielonki, w pomieszczeniach zamkniętych lub pod szczelnym przykryciem, uniemożliwiającym kontakt z dzikim ptactwem;
  • unikanie pojenia ptaków i czyszczenia kurników wodą pochodzącą spoza gospodarstwa (głównie ze zbiorników wodnych i rzek);
  • zgłaszanie lekarzowi weterynarii, wójtowi, burmistrzowi, i innym organom władzy lokalnej zaobserwowanego spadku nieśności lub nagłych, zwiększonych padnięć drobiu;
  • po każdym kontakcie z drobiem lub ptakami dzikimi umycie rąk wodą z mydłem;
  • używanie odzieży ochronnej oraz obuwia ochronnego przy czynnościach związanych z obsługą drobiu;
  • osobom utrzymującym drób w chowie przyzagrodowym, aby nie były zatrudniane w przemysłowych fermach drobiu.

ZALECENIA DLA HODOWCÓW GOŁĘBI

  • karmienie i pojenie gołębi w sposób wykluczający dostęp ptaków dzikich;
  • przechowywanie paszy w pomieszczeniach zamkniętych lub pod szczelnym przykryciem uniemożliwiającym kontakt z dzikim ptactwem.

ZALECENIA DLA PRZEMYSŁOWYCH PRODUCENTÓW DROBIU

  • przetrzymywanie ptaków w odosobnieniu (obowiązkowo w okresie wiosennych oraz jesiennych wędrówek dzikich ptaków) lub na wolnej, ogrodzonej przestrzeni, pod warunkiem ograniczenia kontaktu z dzikim ptactwem;
  • karmienie i pojenie drobiu w pomieszczeniach zamkniętych, do których nie mają dostępu ptaki dzikie;
  • zielonki stosowane w karmieniu drobiu wodnego (kaczki i gęsi), szczególnie w okresie wiosennych oraz jesiennych wędrówek dzikich ptaków, nie mogą pochodzić z terenów wysokiego ryzyka zanieczyszczenia ich wirusem wysoce zjadliwej grypy ptaków, z okolic zbiorników wodnych, bagien, i innych miejsc stanowiących ostoję ptaków dzikich;
  • szczelne przykrycie pojemników z karmą i wodą do picia lub przetrzymywanie ich wewnątrz budynków, a także unikanie pojenia ptaków i czyszczenia pomieszczeń wodą pochodzącą spoza gospodarstwa (głównie ze zbiorników wodnych i rzek);
  • ograniczenie przemieszczania się osób postronnych oraz zwierząt pomiędzy obiektami, w których przechowywana jest karma dla zwierząt a obiektami, w których bytuje drób;
  • rozłożenie przed wejściami do budynków, gdzie utrzymywany jest drób mat nasączonych środkiem dezynfekcyjnym;
  • wprowadzenie zakazu wjazdu pojazdów na teren fermy, poza działaniami koniecznymi np. dowóz paszy, odbiór drobiu do rzeźni lub przez zakład utylizacyjny;
  • obowiązkową dezynfekcję pojazdów wjeżdżających;
  • rozłożenie mat dezynfekcyjnych przed wjazdem i wejściem na teren gospodarstwa;
  • używanie odzieży ochronnej oraz obuwia ochronnego przy czynnościach związanych z obsługą drobiu;
  • wprowadzenie obowiązku przeprowadzania dokładnego mycia i dezynfekcji rąk przed wejściem do obiektów, w których utrzymuje się drób;
  • brak kontaktu pracowników ferm drobiu z innym ptactwem np. kurami, gołębiami.

DODATKOWE ZALECENIA GŁÓWNEGO LEKARZA WETERYNARII

  • słomę, która będzie wykorzystywana w chowie ściółkowym należy zabezpieczyć przed dostępem dzikiego ptactwa (przetrzymywać w zamkniętych pomieszczeniach, zadaszyć itp.);
  • należy regularnie przeglądać wszelkie połączenia i rury (silosy paszowe) pod kątem obecności zanieczyszczeń np. odchodami dzikich ptaków;
  • należy eliminować wszelkie możliwe do usunięcia nieszczelności budynków inwentarskich (umieścić siatki w oknach i otworach, zabezpieczyć kominy wentylacyjne);
  • nie należy tworzyć sztucznych zbiorników wodnych na terenie gospodarstwa (np. oczka wodne), a istniejące należy zabezpieczyć przed dostępem dzikiego ptactwa;
  • nie należy dokarmiać dzikiego ptactwa na terenie gospodarstwa (usunąć karmniki);
  • jeżeli na terenie gospodarstwa znajdują się drzewa owocowe należy jak najczęściej usuwać opadłe owoce.

Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt oraz rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 grudnia 2007 r. w sprawie zwalczania grypy ptaków, wystąpienie grypy ptaków u drobiu w gospodarstwie wiąże się z koniecznością podjęcia przez Inspekcję Weterynaryjną działań mających na celu:

  • jak najszybszą likwidację ogniska,
  • ustalenie źródła choroby,
  • ustalenie czy nie doszło do przeniesienia choroby do innych gospodarstw (lub innych podmiotów).

W przypadku stwierdzenia ogniska grypy ptaków, pod nadzorem urzędowym podejmowane są m. in. następujące działania:

  • niezwłoczne zabicie drobiu lub innych ptaków w sposób wykluczający rozprzestrzenianie się grypy ptaków;
  • usunięcie zwłok drobiu lub innych ptaków oraz jaj znajdujących się w gospodarstwie;
  • zniszczenie lub obróbkę, w sposób zapewniający zniszczenie wirusa grypy ptaków, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, paszy oraz przedmiotów, które mogły zostać skażone wirusem grypy ptaków;
  • gospodarstwo, w którym stwierdzono grypę ptaków podlega oczyszczaniu i dezynfekcji przy użyciu odpowiednich preparatów biobójczych, które wykazują działanie unieszkodliwiające w stosunku do wirusa grypy ptaków.

Ponowne umieszczenie zwierząt w gospodarstwie komercyjnym, w którym stwierdzono grypę ptaków, może nastąpić po upływie 21 dni od dnia zakończenia ostatecznego czyszczenia i odkażania

Obszary: zapowietrzony i zagrożony

Wokół ogniska grypy ptaków wyznacza się obszar zapowietrzony (o promieniu co najmniej 3 km wokół ogniska choroby) i obszar zagrożony (o promieniu co najmniej 10 km wokół ogniska choroby).

Środki określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 grudnia 2007 r. w sprawie zwalczania grypy ptaków, na obszarze zapowietrzonym stosuje się co najmniej przez 21 dni licząc od dnia zakończenia wstępnego czyszczenia i odkażania ogniska choroby, lecz nie krócej niż do dnia przeprowadzenia przez powiatowego lekarza weterynarii badań w gospodarstwach położonych na obszarze zapowietrzonym i uzyskania wyników wykluczających obecność wirusa grypy ptaków.

Środki określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 grudnia 2007 r. w sprawie zwalczania grypy ptaków, na obszarze zagrożonym stosuje się co najmniej przez 30 dni, licząc od dnia zakończenia wstępnego czyszczenia i odkażania ogniska choroby.

Prawo unijne

Prawo krajowe

WŚCIEKLIZNA ZWIERZĄT

Wścieklizna jest nieuleczalną chorobą zakaźną, wywoływaną przez wirus powodujący zmiany zapalne w ośrodkowym układzie nerwowym i kończącą się zejściem śmiertelnym.

Na zakażenie wirusem wścieklizny wrażliwe są wszystkie ssaki, a także człowiek.

Do zakażenia wścieklizną dochodzi głównie w wyniku:

· pogryzienia przez zwierzę,

· przedostania się śliny chorego zwierzęcia na
skaleczenia i zadrapania skóry, na błony śluzowe np. jamy ustnej, do spojówki
oka.

Co roku z powodu wścieklizny umiera na całym świecie ponad 70 tysięcy osób.

W związku ze stałym zagrożeniem wystąpienia tej choroby na obszarze kraju oraz stwierdzanymi nowymi ogniskami wścieklizny, w tym na obszarach, na których nie notowano wścieklizny od kilkudziesięciu lat,  Powiatowy Lekarz Weterynarii w Oławie przypomina, iż obowiązkowemu ochronnemu szczepieniu przeciwko wściekliźnie, zgodnie z ustawą o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierzątpodlegają psy powyżej 3. miesiąca życia. Posiadacze psów są zobowiązani zaszczepić psy przeciwko wściekliźnie w terminie 30 dni od dnia ukończenia przez psa 3. miesiąca życia, a następnie nie rzadziej niż co 12 miesięcy od dnia ostatniego szczepienia.

 

Szczepień psów przeciwko wściekliźnie dokonują lekarze weterynarii świadczący usługi weterynaryjne w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt. Po przeprowadzeniu szczepienia posiadaczowi psa wydaje się zaświadczenie lub dokonuje się wpisu w paszporcie lub książeczce zdrowia. Szczepienie psów jest podstawową metodą zapobiegania rozprzestrzenianiu się tej choroby.

Niedopełnienie ww. ustawowego obowiązku przez posiadacza
zwierzęcia jest wykroczeniem i podlega karze grzywny do 500 zł.

Szczepienie kotów przeciw wściekliźnie nie jest obowiązkowe, jednak z uwagi na potencjalną możliwość zarażenia się tych zwierząt wścieklizną Powiatowy Lekarz Weterynarii w Oławie  zaleca, by ich posiadacze
objęli je również ww. szczepieniem
, a w szczególności koty  wychodzące z domu, z uwagi na fakt, iż mogą one mieć kontakt ze zwierzętami dzikimi np. wiewiórkami czy nietoperzami, które są potencjalnymi wektorami wścieklizny. 

 

Każda osoba mająca podejrzenie co do stanu zdrowia swojego zwierzęcia (nietypowe zachowanie, objawy nerwowe), zwłaszcza gdy był kontakt ze
zwierzętami dzikimi, a także w przypadku nietypowego zachowania się
zwierząt  dzikich, jak też w przypadku zalezienia zwłok zwierząt
drapieżnych ( m.in.  lisa, kuny, jenota) ma obowiązek poinformowania o tym
fakcie Powiatowego Lekarz Weterynarii.

Należy bezwzględnie unikać kontaktu bezpośredniego ze zwierzętami dzikimi oraz ich zwłokami.  

 

wścieklizna
Skip to content